nieuws > Een week in een land dat veel heeft meegemaakt

nieuws > Een week in een land dat veel heeft meegemaakt

De naam Lech Walesa zei Lotte Derksen en Indy Slagmeulen niet veel, totdat ze hem ontmoetten in een school in de Poolse stad Gdansk. “Toen hij binnenkwam, ging iedereen staan om te klappen. Leerlingen wilden er per se bij zijn. Je kon zien dat hij daar heel erg gerespecteerd wordt”, vertelt Indy. Even later stond Indy met hem op de foto (en Lotte net niet).


EU-uitwisselingsproject
De ontmoeting met Walesa was onderdeel van een bezoek van een delegatie van zes leerlingen uit vwo-4 en twee begeleiders van het Liemers College aan Gdansk in het kader van het EU-uitwisselingsproject Erasmus+. Het doel is dat scholieren kennismaken met leeftijdgenoten in andere Europese landen en dat ze zich samen verdiepen in actuele onderwerpen. Aan de uitwisseling in Polen deden ook scholieren uit Italië, Portugal en Litouwen mee.


Thema vrijheid

Het thema in Polen was vrijheid en dat verklaart ook de aanwezigheid van Lech Walesa. Hij had in de jaren tachtig als leider van vakbond Solidarnosc (Solidariteit) een belangrijk aandeel in de val van het communistische regime in Polen. Het leverde hem de Nobelprijs voor de Vrede op. In 1990 werd hij de eerste democratisch gekozen president van Polen. Indy en Lotte hoeven zich volgens begeleider Robbert Roodsant (docent klassieke talen) niet te schamen, omdat zij Walesa niet kenden: “Bijna iedereen onder de 35 jaar heeft geen idee wie hij is en wat hij betekend heeft.”


Motivatiebrief
Walesa was ook niet de reden voor Indy en Lotte om mee te gaan naar Gdansk. Ze zijn allebei vooral geïnteresseerd in politiek en geschiedenis. Ze moesten eerst een motivatiebrief schrijven. “Ik wilde meer weten over hoe de politiek in een ander land functioneert”, zegt Lotte. In combinatie met het thema vrijheid is Polen dan een mooie bestemming. Indy: “Polen is vaak bezet geweest en de mensen hebben veel meegemaakt. Als je de geschiedenis kent, begrijp je het land en de mensen beter.”


‘Heel indrukwekkend’
De leerlingen vertrokken zondag 26 mei en waren zaterdag 1 juni weer terug in Nederland. In de tussenliggende dagen bezochten ze onder andere concentratiekamp Stutthof en het Solidarnosc-museum bij de scheepswerf waar ooit het arbeidersprotest begon. Lotte was het meest onder de indruk van Stutthof, een minder bekend kamp waar tijdens de Tweede Wereldoorlog tussen de 60.000 en 85.000 mensen zijn vermoord. “Het was heel indrukwekkend. Er stonden nog barakken en een gaskamer. Ook kregen we kaarten met persoonsgegevens van de slachtoffers te zien. Sommigen waren maar 12 jaar oud.”


‘Polen zijn meer gesloten’
Het programma werd afgesloten met een discussie over stellingen die met (on)vrijheid te maken hadden. Indy: “Bijvoorbeeld of je alles moet kunnen zeggen op sociale media en hoe je haatreacties kunt verminderen.” Volgens Robbert Roodsant hebben de leerlingen tijdens de uitwisseling veel kunnen nadenken over wat vrijheid is: “Kunnen zeggen wat je denkt en kunnen gaan waar je wilt, is in Polen niet zo vanzelfsprekend als bij ons. Aan de andere kant heeft iedere regio in Polen een democratisch gekozen jeugdraad, die zich bezighoudt met onder andere scholing en uitgaan.” Indy zegt niet het idee te hebben gekregen dat dingen in Polen dingen niet gezegd mogen worden, maar het viel haar wel op dat de mensen meer gesloten zijn. “Wij Nederlanders voelen ons niet per se vrijer om onze mening te geven, maar überhaupt zijn we vrijer in hoe we ons gedragen in vergelijking met de andere landen. Dat zag je bijvoorbeeld in de bus na het bezoek aan Stutthof.”


‘Avondeten’ om drie uur 's middags
De leerlingen leerden de Poolse cultuur ook beter kennen doordat ze in gastgezinnen verbleven. Lotte logeerde in een appartement dat zo klein is dat de ouders in de woonkamer moeten slapen. Maar wat haar het meest is bijgebleven, is het stadsleven. “Gdansk is groter dan ik had verwacht. Ze doen daar alles met het openbaar vervoer. Zelf ga ik bijna nooit met de trein en de bus. Verder viel me op dat je overal jezusbeeldjes ziet, maar ik heb mijn gastgezin niet zien bidden. Alleen het broertje ging een keer naar de kerk.” Indy moest wennen aan het eetpatroon: “Ze eten ‘s ochtends heel weinig en het ‘avondeten’ is om drie uur ’s middags al. Om een uur of negen eten ze dan nog scrambled eggs of pannenkoekjes.”


Punten verdienen
In december verplaatst de uitwisseling zich naar Zevenaar. Lotte en Indy zijn dan zeker van de partij. Of dat ook geldt voor de Poolse scholieren die ze in Gdansk leerden kennen, is afwachten. Zij moeten punten verdienen om mee te mogen naar Nederland.

 

Op de foto v.l.n.r.: Indy Slagmeulen, Tiba Vermaeten, Robbert Roodsant, Cas van Herpen en Lech Walesa. Aan de andere kan van Lech Walesa stonden Koen Putman, Justine Pes en Lotte Derksen. Zij zijn helaas niet zichtbaar op de foto.



Terug naar overzicht